Δευτέρα

Το γράμμα «Θ»

Κάθε που οι αδένες μου φουσκώνουν
Είναι σαν να παίρνω γράμμα από σένα

Θυμάμαι• βεβαίως.

Πώς μου αποκαθήλωσες το θυρεό.
Με ζόρι και με λύσσα.

Ποιανού «Θεού θέλοντος» και ποιανού «καιρού επιτρέποντος»;

Όλοι ξέρουμε πως έχεις το θεό σου κι έχεις τον καιρό σου.

Μα δεν με νίκησες.

Έτσι κι αλλιώς δεν πιάστηκα ποτέ από κανέναν τέτοιο θυρεό.

Μα έτσι όπως βασάνισες άλλους.

(Ναι. Εκείνους που με περίμεναν να πάω να τους πω το στερνό αντίο, κι εγώ δεν πήγα).

Έτσι με λύγισες.